Modern Müzik Tarihinden 250 Albüm kitabıyla 19. yüzyıl sonundan günümüze kadar gelen süreçte modern müziğin öyküsünü, albümlerden örneklerle okuyucuya sunan müzisyen ve müzik yazarı Mustafa Şardan, 2010-2019 yılları arasında yayınlanmış hip-hop’tan punk’a, elektronikten indie’ye farklı türleri içinde barındıran, unutulmayan albümleri birbabaindie.com okuyucuları için derliyor.
Her çarşamba, 2010’lardan Albümler ismiyle yayınlanan seride ilk albüm incelemesi 2010-2015, ikinci inceleme ise 2015-2019 yılları arasında yayınlanmış albümler arasından seçiliyor.
BOARDS OF CANADA – TOMORROW’S HARVEST (5 HAZİRAN 2013)
Albüm kapak çalışması: Boards of Canada’ya ait, San Francisco’nun gökyüzü manzarasını içeren bir fotoğraftır1.
Çocukluklarında izledikleri National Film Board of Canada’nın belgesellerinden etkilenen IDM (intelligent dance music)’in Şarlman’ı Boards of Canada, 8 yıllık aranın ardından saygıda kusur edilmemesi gereken uzun süreli birlikteliği Warp Records’dan çıkardığı Tomorrow’s Harvest ile yine distopya yaratma peşinde (Bu distopya algısında belki de grubun 30 yıl öncesinden film müziği etkisi yaratacak bir stil oluşturmayı amaçlamaları yatıyordur2). Bende yarattığı bu seferki senaryo – albüm kapağının da etkisiyle – keşif ekibiyle Antartika’ya gidip ülkeye geri dönülürken kutuplarda unutulan bir adamın kafayı sıyırıp ufukta şehir manzarası görmeye başlaması üzerine ve aslında Antartika’ya gitmesi bile yattığı akıl hastanesinde yarattığı bir yanılsama.
Bir önceki albümleri Campfire Headphase’den beri bir sonraki albüm üzerinde düşündüklerini ve çok fazla seyahat ettiklerini belirten, kendilerinden vintage hardware freaks diye bahseden grup Tomorrow’s Harvest’ta etkilendikleri isimlerin 70’ler ve 80’lerin İtalyan film müziği bestecileri olduğuna değiniyor3. Synthesizer efektleri ile dokunduğu cisimleri buza çeviren, yankılı/kirli beat’leriyle oturduğunuz yerde düşük şiddetli depremler meydana geldiğini hissettirecek şekilde sizi sallayan ve kullanılan bozuk sinyalli, belirsiz sesler ile tedirginlik aşılayan albümü, geyikler ve tavşanlar ile çevrili bir çiftlikte konumlanmış stüdyolarından üreten grubun4 Umut Sarıkaya karikatürünü yapsa ikilinin yakasından tutup “amacın ne, derdin ne Boards of Canada!” diyerek hislerime tercüman olurdu.
Referanslar:
1-4. https://www.theguardian.com/music/2013/jun/06/boards-of-canada-become-more-nihilistic
U.S. GIRLS – IN A POEM UNLIMITED (20 ŞUBAT 2018)
Albüm kapak çalışması: Meghan Remy, Torontolu fotoğrafçı Colin Medley tarafından çekilen fotoğrafını eliyle boyayıp taratıyor. Grafik tasarımcı Robert Beatty ise son ürünü ortaya çıkarıyor1.
U.S. Girls ismi ilk duyulduğunda 80’lerden Amerikalı bir glam metal grubu olduğunun düşünülmesi gayet doğal. Fakat işin aslı Toronto’da yaşayan Chicago doğumlu Meghan Remy’nin solo projesi. Şu anki eşi Kanadalı müzisyen, aktör Slim Twig ile tanıştıktan sonra 2010 yılında Toronto’ya taşınan sanatçı küçüklüğünde Katolik okuluna gittikten sonra üniversitede sanat okumuş. In A Poem Unlimited, Remy’nin yedinci stüdyo albümü. Dürüst olmak gerekirse kendisini bu albümle dinlemeye başladım ve önceki işlerini sonradan mercek altına aldım ama bu albümün U.S. Girls’ün ilk dinleyişte sizi en çok çarpan çalışması olduğunu söyleyebilirim. Lirikal açıdan ise daha önce kadınlar hakkında yazmış olan Remy, bu sefer odak noktasına erkekleri koyuyor. Ben kendisinden sanatçı diye bahsetmekteyim fakat o kendini müzisyen olarak bile tanımlamamakta. Ona göre müzisyenler enstrüman çalabilen ve teknik know-how’a sahip insanlar2.
Pop müziğin, protest tavır ve zengin müzikal altyapı birlikteliği içinde retro ve deneysel yaklaşımlarla sunulduğu In a Poem Unlimited’da 70’ler saykedelik funk’tan, R&B ve dream pop karması tadında dakikalara, 80’ler elektropop’tan, dans hitlerini andıran altyapılara uzanan klas bir art pop çalışması üretilmiş. Remy’e albümde eşlik eden grup ise eşinin de üyesi olduğu The Cosmic Range3.
In a Poem Unlimited, hiphop albümü kaydetsem sample olarak kullanacağım orijinal pasajlarla dolu. Albümün nasıl dinlenmesi gerektiğini ise söylememem gerekiyor. Çünkü bu Meghan Remy’e göre bir tür faşizm4.
Referanslar:
1.https://www.clashmusic.com/features/creativity-unlimited-us-girls-interviewed
2.https://www.theguardian.com/music/2015/oct/19/us-girls-meghan-remy-halt-free
3.https://www.clashmusic.com/features/creativity-unlimited-us-girls-interviewed
4.https://www.rollingstone.com/music/music-features/us-girls-poem-unlimited-meg-remy-interview-698080/
