Kim derdi ki iki sene içerisinde alternatif müziğin farklı köşelerinden iki tane Pirouette isimli albüm kulaklarımızın pasını silmeye gelecek.
Model/Actriz’in 2025 tarihli Pirouette’ini takiben, bu sene de Los Angeles merkezli rapçi, şarkıcı ve prodüktör 2hollis’in 16 şarkıdan oluşan beşinci stüdyo albümü Pirouette (2026), 11 Kasım’da Interscope tarafından yayınlandı. İlk üç albümünü kendi yayınlayan ve bu sayede internetin derinliklerinden yükselerek yeraltı sahnesinde kendisine sağlam bir altyapı kuran 2hollis’in büyük bir plak şirketi aracılığıyla yayınlanan ikinci albümü bu. Henüz 22 yaşında olduğuna inanmakta güçlük çekebileceğimiz genç sanatçı, 2022 yılından beri her yıl çıkardığı yeni bir albümle bizi EDM, yeraltı rap, hiperpop, trance euphoria gibi alt janrları tek potada erittiği gürültülü dünyasına davet ediyor. Geçtiğimiz seneki Star (2025) ile beraber de ilk kez büyük bir plak şirketini arkasına alarak ana akımda kendine bir yer açmaya çalışan 2hollis, bu iş birliğiyle pop müziğe göz kırpan, EDM odaklı alternatif Gen Z dalgasının yükselen genç “yıldızlarından” biri; hatta belki de bu dalganın temsilcisi olmayı başardı diyebiliriz. Justin Bieber’ın Gen Z ve yeraltı yansıması gibi görüyorum ben. Medyatik kimlikleri bir yana, ses renklerinin benzerliği de azımsanmayacak ölçüde.
Bu sebepten, diğer albümlerin aksine bu kez daha konvansiyonel bir albüm tanıtımına gidildiğini düşünüyorum. Albümü öncülleyen tekliler Hurt, Sex ve Warhorse’un beni çok heyecanlandırmadığını baştan itiraf etmeliyim. Ana akım müzik dünyasının dinamikleri içinde yalpalanmış gibi bir hava sezdim biraz bu seçimlerle beraber. Ama teklileri aşıp albüme dönüp baktığımızda ise daha geniş kapsamlı bir dünya kurgusu olduğunu görebiliyoruz. Bu sıkı anlatının içinden çekip alınan parçaların bütünü temsil etmekte yetersiz kaldığı ortaya çıkıyor böylece.
Albümün temalarına bakacak olursak… Yeraltı sahnesinin yaramaz çocuğu bu kez âşık olmuş bir şekilde yeniden karşımıza çıkıyor. İnternet âleminin gözde prensi âşık oldu yani, aman aman! Sanatçı ve model Sirena Warren ile olan ilişkisinden ilham alan 2hollis, bu albümün aşkı deneyimlediği ilk albüm olduğunu belirtiyor. Kendine has ham rave tınılarından taviz vermeden bu kez onları romantik açılımlar yapmak için kullanıyor. Burada tasvir edilen durum bana aşktan ziyade takıntı gibi geldi ama o konuya birazdan değineceğiz.
Kapak görseli ise Yoshitaka Amano imzalı. Kendisi Final Fantasy video oyunu serisinin efsanevi illüstratörü. Ben kapaktaki sanat konseptini pek hoşuma gidiyor açıkçası. İlla ki vardır tabii bu dinamiğin işlemediği senaryolar, fakat burada çok başarılı bir iş birliği ortaya çıkmış. Zaten Amano da 2hollis için sıfırdan bir çizim üretmekten ziyade, onu halihazırda çizmekte olduğu bir karaktere çok benzettiğini; stilini ona adapte etmek yerine, onu kendi dünyası içinde rahatlıkla resmedebildiğini söylüyor.
Kapakta kucağında kırmızılar içindeki Sirena’yla beraber 2hollis’i görüyoruz. Genelde bu tarz kayıtlara konu olan mevzubahis sevgili, gizemini koruma eğilimindeyken burada Sirena, kapağa sirayet edecek kadar açıkça albümde bir ana karakter olarak arz-ı endam ediyor. Zaten The Lady in Red parçası da doğrudan buraya gönderme yapıyor. Uzun platin saçları, cam teni ve baklavalı vücuduyla 2hollis’in ise YA romantasy (genç yetişkin romantik-fantastik) romanlarından veya animelerden fırlamış gibi duran düşmüş meleğimsi, vampirimsi bu görüntüsünün aslında çok da tesadüfi olmadığını görüyoruz. Herkesin aklına en az bir referans muhakkak geliyordur; benim mesela Castlevania’daki Alucard karakteri direkt gözümde canlandı. Sophie parçası da Hollis’in geçtiğimiz Cadılar Bayramı’nda Howl’s Moving Castle’dan Howl olması ve o filmdeki Howl’un âşık olduğu diğer ana karakterin adının da Sophie olmasına göndermeliymiş aslında. 
Burada Hollis, kısacası, kendi bilimkurgu mitolojik evrenini kurmaya çalışıyor. İlahi koruyucular, kadim vampir efendileri ve canlıları göksel koruyuculara dönüştürebilen bir makine gibi çeşitli doğaüstü detaylarla bezeli bir dünya burası, albüm öncesi paylaşılan tanıtımlarda bizimle paylaşıldığı kadarıyla. Lineer bir anlatı yerine, 16 farklı vinyet aracılığıyla bu dünyadan çeşitli anlara veya hislere göz atma şansımız oluyor böylece. Ben özellikle şarkı listesini duyurmak için paylaşılan snippet görsellere bayıldım! Albümün görsel kimliğini tam kalbinden yakalıyor.
Bu albümle Hollis, Sirena’yla olan ilişkisinden yola çıkarak aşkın hem güzel ve hassas hem de aciz ve yıkıcı formlarını aktarmaya çalışıyor, fakat bu anlatıyı sıradan bir akışın aksine One isimli bir varlığın merceğinden kurguluyor. Tüm bu romantik keşmekeşi boş bir kabın içine yüklercesine, insani duygulardan noksan bir varlığın ilk deneyimine bırakıyor.
Ben iyi kurgulanmış konsept albümleri severim. Dinleyicileri albümün dünyasının içine çekmek için güzel bir vakum görevi görüyor, özellikle hayran sürdürülebilirliği açısından. Buradaki hikâye anlatıcılığı ise görsel estetiğin ötesinde söz yazımsal anlamda çok bir şey vadetmiyor; daha doğrusu vadedilenleri karşılayamıyor. Mesela ben görsel dünyayı ve yukarıda bahsettiğim yem olarak atılan birkaç bilgiyi oldukça ilginç bulmuştum, fakat şarkı sözlerine dönüp baktığımızda bu ipuçlarını yakalayabileceğimiz neredeyse hiçbir şey yok.
Aşkı ten tene bir hemhâl olma hâli üzerinden sürekli fetişize etme eğiliminde daha çok: “Only once I’m under your skin will I feel close enough to you” (Skin), “Your skin on my skin, oh, the things I would do” (Pressure), “Touch, I’m in love with the physical” (Human After All), “Your skin on my hands wasn’t part of the plan” (Sex) gibi gibi. Bu yüzden buradaki varlık için takıntılı bir âşık diyebilirim daha çok; hatta bu yüzden insan dışı bir kurgu-kabuk arkasına saklanma ihtiyacı doğmuş gibi sanki. Çünkü çok da şiddetli aynı zamanda sözler. Bu kısma odaklanılmak istenmiş sanki özellikle ve bu yüzden de Hurt’ün ilk tekli olarak seçildiğini düşünüyorum. 2hollis acılı seviyor, onu anladık. Ben burada cringe olmak isteyip bunu kendine yedirememiş bir tavır görüyorum daha çok. “Bakın, ben hâlâ karanlık bir çocuğum, aşkı da öyle yaşarım!” gösterme çabası var gibi. Bu anlamda aşk anlatısı çok çok yüzeysel kalmış maalesef. Muhafazakâr değilim, yanlış anlaşılmasın, ama bu da değil sanki. Belki de aşk herkese yaramıyordur diyelim, gerçi nihayetinde bu da bir ergen aşkı tabii, orası ayrı!
Prodüksiyon olarak yine evdeyiz. Orada hiç sıkıntı yok. Yine en maksimalist, en kaotik hâliyle karşımızda 2hollis; yer yer grotesk, yer yer de ruhani ritimlerini kuşanmış bir biçimde. Güçlü baslar, distorsiyonlar, tiz sesler, çok katmanlı melodi ve vokaller, ani iniş çıkışlar, pürüzsüz geçişler vs. yine tam bir yüksek tempolu sonik patlama şöleni. Bu sefer, ek olarak biraz daha romantik olmak adına camsı, parıldayan, şeker kaplı synthler ve klavye dokunuşları da denkleme dahil olmuş; çok da tatlı olmuş bence.
Dinlerken hoş geliyor kesinlikle kulağa albüm ama şarkılar geçtiği an hatırlamakta güçlük çektim ilk başta; kafamda çalamadım tekrar. Sorunu bu gibi biraz da albümün. Bazen de öyledir; daha sonra gelir kafası. Demlenmesi gerekir, olabilir. Parçaların yoğunluğundan kaynaklı muhtemelen biraz odak istiyor bu anlamda. Ben birkaç dinleme sonrası ısınabildim. Baktığımızda, ilk on şarkı paket olarak çok iyi aslında, son altılı ise arkadan sürükleniyor. Bir-iki değiş tokuşla daha kompakt ve başarılı bir çalışma hâline gelebilirmiş.
Tekli seçimlerini hatalı bulduğumu başta belirtmiştim. Hurt ve ardına Sex vasat kalıyor açıkçası, biraz tekdüzeleştiriyor olayı, baştan ilgiyi kaybediyoruz. Bence bütün hikâyeyi Human After All çok güzel özetliyor; hem söz hem de prodüksiyon olarak albümdeki en iyi parçalarından bir tanesi diyebilirim. Benim ilk tekli için tercihim bu parça olur, onunla açılışı yapardım. Albümü tematik olarak tanıttıktan sonra ise bir banger ile devam ederdim. Bu da kesinlikle Eyes Wide Closed olurdu. Benim en başarılı bulduğum, böyle her yöne patlayan, synthlerin seri ateşlediği; hani 2hollis dediğimizde tam olarak beklediğim nitelikte bir parça bu. Son olarak da The Lady in Red’le albüme bağlanırdım; hem kapağa referans vermesiyle hem de böyle iki parçalı oluşuyla falan güzel toparlardı her şeyi.
Onun haricinde Spring (Love Me) güzel bir intro bence. Anime introlarına çok çok yakın, sözleri Japonca yapsak cuk olur cidden. Bu parça ne kadar yerinde bir açılış parçasıysa, Daisy de o kadar yerinde bir kapanış parçası. Güzel bir döngüsellik yakalanmış bu anlamda. Tam bir “piruet” olmuş yani. Ondan da hiç bahsetmedik ama piruet balede tek ayağının üstünde bir tam tur atma tekniğine deniyormuş. Böylece orta kısımda aşkın karanlık yüzü gösteriyor kendini, başta ve sondaki daha umutlu tonun aksine. Heaven Speaker ve Pressure da prodüksiyon olarak dinlemekten keyif aldığım ve bahsetmeden geçemeyeceğim parçalar arasında.
Gel gelelim, 2hollis dünya kurma ve prodüksiyondaki başarısını harmanlayarak bir aşk kaydı yapmaya niyet etse de benim için maalesef geçmiş çalışmalardaki ele avuca sığmaz özgüven ve enerjiyi yakalamakta biraz bocalıyor. Şöyle bir sıkıntı mevcut: 2hollis deyince ben zaten prodüksiyon ağırlıklı, yoğunluklu enstrümantal parçalar düşünüyorum; işte aralarda birkaç cümleyi loop şeklinde mırıldanıyorsa falan, tamam, eyvallah, EDM âlemindeyiz sonuçta. Vokal bir mucize veyahut muazzam bir hikâye anlatıcılığı beklentisinde değilim. Bu yüzden aslında belki de sözlere çok takılmazdım ama albümün pazarlanma biçimi yüzünden olsa gerek, orada bir uyuşmazlık var. Bir aşk hikâyesi olarak pazarlanmaya çalışıldı çünkü. Ucundan tutarak bir konsept kurgulayıp buna da aşk albümü kılıfı geçirmeye çalışırsan, olmaz; altını doldurmak icap eder. Geçiş sancısı olarak yorumluyorum; kesinlikle umut vadediyor. Burada da bir deneme yapılmış ama ufak bir sendeleme olmuş. Yine de ayaklarını yere sağlam basıyor Hollis, sendelese bile öyle kolay düşmez. Biz yine ne yapmış diye merak eder, bir kulak veririz. Bu da detaylara girmezsek, prodüksiyon açısından yine de ortalamanın üstünde bir albüm olmuş. Geleneğini bozmazsa, seneye bizi hangi albümle karşılayacağını ve umut ederek şaşırtacağını bekleyip göreceğiz.
Haftalık Bültene Abone Ol
Yeni yazılar ve öne çıkanlar her hafta e-postana gelsin.
Yorumlar
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz!
Yorum yazmak için topluluğa katıl. Ücretsiz, bir dakika sürer.







