Candlebox Veda Albümleri ‘The Long Goodbye’ ile Bize Son Kez Merhaba Diyor

1990 yılında Seattle’da, tozu dumana katan grunge’ın patladığı yıllarda kurulan, bugüne dek toplam 8 stüdyo albümü bulunan Candlebox, Amerikan hard rock, grunge ve post-grunge alt türleri içinde kendisine her daim bir yer bulmuştur.

Çıkış albümleri olan 1993 tarihli olup grup ile aynı ismi taşıyan Candlebox albümünden bu yana grubun her albümünü takip ettim, dinledim, konserlerini stream servislerinden defalarca izledim.

Grup, her ne kadar ilk 2 albümleri ile ABD ‘de çok önemli bir başarı elde etmiş, Platin ve Altın Plak Ödülleri de almış olsa da, takip eden albümlerde , giderek daha ana akım müzik içerisinde tanımlanabilir, kolay tüketilir ve fakat canlı performans ve konserlerde izleyiciyi hem hareketlendirecek hem de dinlerken duygulandıracak besteleri tercih ederek güncel kalmayı hedeflemiş ve bunda da ABD sınırları dahilinde düzenledikleri sayısız turne ile başarılı olmuştur.

Candebox, Seattle merkezli ve de 1990 çıkışlı bir grup olsa da grunge alt rock türünün tipik bir temsilcisi olduğu söylenemez. Gerek vokaller ve gerekse dönemin dinleyiciye aşıladığı nispeten karanlık, zaman zaman kötümser ve yoğun yaşam isyanı yansıması Candlebox’da çok geçerli değildir. Zaman zaman müzikleri tipik bir L.A. glam rock grubunu dahi çağrıştırır.

Grup, süre içinde, gerek albüm kayıtlarında ve gerekse konser ve diğer canlı performanslarda, birçok önemli müzisyen ile çalışmıştır. Bu müzisyenler arasında Pearl Jam, Godsmack, RHCP üyeleri de bulunmaktadır.

The Long Goodbye, grubun değişmeyen solisti ve kurucularından Kevin Martin’in, müziği bırakma kararı eşliğinde servis edilmiş olan son albümleri. Bir veda turu ile Ağustos 2023’de anons edilen albüm, grubun 1995 tarihli albümleri olan Lucy’den bu yana müzikal zenginlik olarak en iyi ve de endüstri standardı eklentilerden en uzak albümleri. Grup, bu albümde daha ziyade istediği, sevdiği, müziği yapmış durumda. Final bir albüm olmasının bunda etkisi belli ki büyük.

Albüm 10 şarkıdan oluşuyor. (Bazı baskı türlerinde, bonus şarkılar var, özelikle LP) Albümün genel havası, indie hard-rock, hard-rock semalarında, akıcı bir albüm. Tamamını baştan sona dinleyebiliyorsunuz.

What Do You Need, (ayrı bir sayfa açılması gereken Nick Brown – MONA ile), albümde gitarlar, tekrarlar, arka vokaller, harmoni içindeki karmaşa ile albümdeki en iyi şarkı. Bu besteyi, Cellphone Jesus aniden yükselen reverb arka vokaller ve nefis tuşlular ile takip ediyor. Elegante, klasik adult rock öğeleri ve bir yol şarkısı olma özellikleri ile ve ardından da Hourglass ve Ugly ise mutlaka dinlenmeyi hakeden diğer şarkılar.