24 Aralık akşamı Blind’da Beyaz Hayvanlar sahnedeydi. Yılbaşı temasına uygun şekilde süslenmiş Blind sahnesinde, bizi rengârenk gömlekleriyle karşılayan grup, İstanbul’un alternatif müzik hafızasına renkli bir an ekledi.
İçeri girdiğimizde tıklım tıklım bir kalabalıktan çok, grubun her konserine gelen kemik kitlesi ile karşılaştık. Açılış parçaları olarak İlhan İrem’in Şartlı Refleks parçasını yorumlayarak başladılar. Beyaz Hayvanlar’ı canlı dinlemek, şarkılardaki melankolinin sahnede nasıl karşılık bulduğunu görmek açısından etkileyici. Grubun indie ile alternatif arasında duran şarkıları, bir yere varmaya çalışmıyor; kendi hâlinde akıyor.
Hasan İnceler sahnede kendini özellikle öne çıkarmaya çalışan bir solist değil. Daha sakin, daha geri planda ama tam da bu yüzden dikkat çekiyor. Şarkılara alan açan bir duruşu var. Seyirciyle kurduğu ilişki mesafeli değil. Tam olarak göz hizasında.
Göksel Elbüken ise grubun sesini ayakta tutan bir omurga gibi. Gitar ve klavye dokuları ile arasında kurduğu denge, parçaların atmosferini belirleyen temel unsurlardan. Özellikle Sanki parçasındaki gitar solosundan çok etkilendik.
Gecenin öne çıkan anlarından biri, grubun son single’ı Onun O Vazgeçmişlikleri’nin ilk kez canlı çalınmasıydı. Tekrar eden riff’ler ve kısa gitar motifleri ile dolu olan parça, vazgeçmişlik hissini güçlendiriyor.
Konserin sonuna doğru Erman Çağlar’ın sahneye dâhil olması hoş bir sürprizdi. Hep beraber kapanışta çaldıkları Bir Daha ve Özünde Narin, geceye yakışan bir final oldu. Bir Daha yavaş yavaş yerleşirken, Özünde Narin daha kırılgan bir tonla konseri bitirdi. Büyük bir final yerine, duyguyu sakin bir şekilde dağıtan bir kapanış izledik.
Beyaz Hayvanlar’ın müziği acele etmeden etkiliyor sizi. Hasan İnceler’in sahnedeki sakin ve özenli tavrı da bunu destekliyor. Belki de bu yüzden konserden çıktıktan sonra hatırlanan tek bir şarkı yerine o gecenin sizde yarattığı his oluyor.
