Büyüklerime ne zaman bir istek parça sorsam, ilk aldığım cevap çoğu zaman Mustafa Keser olur. Onların Mustafa Keser’i bu kadar sevmesinin bir nedeni olmalı diye düşünürken, aslında bunun tek bir nedene dayanmadığını fark ediyorum.
Mustafa Keser; şarkılarıyla, şiirleriyle, koca bir arşivi kapsayan engin repertuvarıyla, Türk müzik tarihinin pek çok yıldız sanatçısıyla sahnede birlikte çalışırken biriktirdiği anılarıyla ve hayat tecrübeleriyle Türk müziğinin kurumsal hafızasıdır.
Mustafa Keser, yaptığı kemanları Amerika’ya gönderilen bir keman ustasının oğludur. Annesi yıllarca enstrümanları ondan saklamış; eşinin yanı sıra oğlunun da bu dünyaya merak salmasını istememiştir. Ancak 5 yaşından beri sahneye çıkan Mustafa Keser, lise yıllarında hayatını müzikle sürdürmeye karar verir.
Devlet sanatçısı olabilmek için tam 15 yıl çalışır; sınavları ve kontenjanları bekler. Bu unvan onun için o kadar değerlidir ki, bir dönem yalnızca iki saat uyuyarak altı yıl boyunca gündüzleri TRT Radyosu’nda, geceleri ise çeşitli sahnelerde çalışır. Bu süreçte TRT Radyosu’nun zengin arşivini kendi repertuvarına katmakla kalmaz, pek çok eserin de kayıt altına alınmasına katkı sağlar.
Müziğe devam edebilmek için farklı işlerde çalışır; ticarete atılır, batışlar ve çıkışlar yaşar. Konservatuvar mezunu değildir ama bilgi birikimini aktarabilmek için bir dönem konservatuvar açar ve hocalık yapar. Bir zamanların efsane programı “Mustafa Keser ve İstekleriniz” ile canlı yayında izleyicilerden gelen istek parçaları anında seslendirir; bugün bile dünyada kimsenin cesaret edemediği bir performans sergiler.
Aynı zamanda tam bir “Stage Animal”dır. Sahne hayatının 40 yılını haftanın her günü konser vererek geçirmiştir. Yılların verdiği sahne kondisyonuyla 81 yaşında olmasına rağmen hâlâ iki saat boyunca dinamik bir şekilde sahnede kalabilmektedir.
Oğlunun da yer aldığı muhteşem orkestrası, önce unutulmayacak zenginlikteki yaklaşık 10 dakikalık intro ile seyirciyi büyüler. Ardından delikanlı enerjisini hâlâ koruyan usta müzisyen sahnedeki yerini alır. Memleket fıkraları, mendiliyle yaptığı dans figürleri ve sempatik tavırlarıyla, ne yazık ki artık başka kimseden duyamayacağınız şarkıları söylemeye başlar. “Ne yazık ki” diyorum; çünkü kendi tabiriyle “merhum adayımızdan” başka Türkiye’de bu şarkıları bilen ve okuyan pek kimse kalmamıştır.
Gazino konserlerinin bir bölümünde sahneden iner ve seyircilerin arasına karışır. Seyircisinin sadece yaşlılardan oluştuğunu düşünürseniz yanılırsınız; izleyicilerin yaklaşık %60’ı 40 yaşın altındadır. Çünkü o, her yaşa ve kesime ulaşabilen bir müzisyendir.
Masaları tek tek dolaşır. O gece onu izlemeye gelen herkesi görünür kılar; teşekkür ederek ceketinin düğmesini ilikler, masadan ikram edileni kabul eder ve tüm bunları yaparken şarkısını söylemeye devam eder. Belki de babasının hatırasındandır. Çalabildiği sekiz enstrüman arasında sahnede keman çaldığı anların özel ve neredeyse ölümsüz bir anlamı vardır.
Bir de meşhur Abbas var tabii…
Haydi Abbas, vakit tamam. Akşam diyordun işte oldu akşam.
Cahit Sıtkı Tarancı’nın ünlü şiirini okuyup şarkısına geçmeden önce meşhur mendilini sahneye serer. Ardından sahneye koca bir tepsi dilimlenmiş meyve ve bir kadeh rakı gelir. Şarkı sırasında tüm seyirciyi kadehleriyle birlikte sahnesine davet eder. İnsanlar Mustafa Keser’in etrafında toplanır; tanımadıkları kişilerle kadeh kaldırırken birlikte şarkı söyler ve unutulmaz bir anıya ortak olur. Hepimizin ihtiyaç ve özlem duyduğu nadir ve eşsiz bütünleştirici bir atmosfer yaratır.
Kendi deneyimimde de, 85 yaşındaki anneannem, hayran olduğu Mustafa Keser’i izlemek için yanımızdaydı. O akşam, üç nesil bir arada olan ailemiz için unutulmaz bir hatıra olarak kaldı.
Siz de ister ailenizle ister aile saydığınız dostlarınızla, dünya gözüyle Mustafa Keser’i sahnede görmek isterseniz ve işlemeli mendilleriniz de hazırsa; 60. sanat yılını ilk kez salon konserlerinden oluşan Türkiye turnesiyle kutlayan bu usta sanatçının sahnesine misafir olabilirsiniz.
