Geçtiğimiz hafta Babylon’da gerçekleşen Mojave “Kandırma Kendini” lansman konserindeydik.
Konseri anlatmadan önce, tanımayanlar için gruptan biraz bahsetmek isterim. Mojave, son birkaç yıldır İstanbul’un alternatif müzik çevresinde ismini duyurmaya başlayan, ama asıl yükselişini geçtiğimiz günlerde yayınladıkları ilk albümleri Kandırma Kendini ile yaşayan bir grup. Yaptıkları müzik; türlere sıkışmayan, tabanında rock’tan beslenen ama atmosferi, sözleri ve sound’uyla da kendine ait bir dünya kuran çizgide.
Mojave’yle ilk tanışmam, başka bir mecra için yaptığım röportajla oldu. O günden beri, grubun hem müzikal çizgisine hem de tutarlı duruşlarına karşı içten bir yakınlık hissediyorum. Çünkü gerçekten çok açık, çok samimi ve ne yaptığını bilen bir ekip. Röportajdaki cevaplarının içtenliği, verdikleri emekle birebir örtüşüyordu. Sonrasında provalarını da dinledim, orada da aynı tavır, aynı özen… Mojave, müziği sadece üretmek için değil, gerçekten yaşadığı, hissettiği için yapan bir grup. Ve bu, sahnelerine de doğrudan yansıyor.
Albüm lansman konseri de tam olarak bunu gösterdi. Gece boyunca yeni albümlerinden parçaları ve geçmiş işlerinden bazılarını dinledik. Özellikle belirtmeliyim ki bence yılın en güçlü işlerinden biri bu albüm. Henüz senenin ortasındayız ama albümün bütünlüğü, şarkıların derinliği ve grupça yarattıkları sound çok etkileyiciydi. Kendi yolunu çizmiş, o yolu da çok net yürüyen bir grup izlediğimi hissettim.
Konser boyunca en hoşuma giden detaylardan biri de sahnede, grupla birlikte sahne alan konuk sanatçılar oldu. Özellikle Yalnayak’tan Damla’nın grupla uyumuna değinmeden geçemem. Yine Yangın’dan Theo’nun sahneye konuk olması da gecenin tatlı sürprizlerindendi. O anlar, Mojave’nin müzikal arkadaşlıklar konusunda ne kadar içten ve açık olduğunu gösteriyordu. Ki yaptıkları her röportaj ve sohbette bu kolektif yapıya ne kadar önem verdiklerini de belirtiyorlar.
Seyircinin tepkisi de en az sahnedeki enerji kadar etkileyiciydi. Mojave, izleyici ile kolayca bağ kurabilen bir grup. Bunu da şu ana kadar deneyimlediğim iki konserlerinde rahatça görebildim. Seyircinin coşkusu ve grubun sahne enerjisi birbirini sürekli besledi. Ne yapacaklarını iyi biliyorlardı, ama asla kontrolcü değil; anı yaşayan ve izleyiciyi de bu anın içine çeken bir hâlleri vardı. Bu enerjiyi yaratmak ise her grubun yapabildiği bir iş değil.
Grubu daha önce bir kez canlı dinleme fırsatım olmuştu. Bu konser ikinciydi ama kesinlikle sonuncusu olmayacak. Mojave sahnede hem kendilerini ifade edebilen hem de izleyicisiyle göz hizasında kalabilen bir grup. Samimiyetleri, sahne enerjileri ve müzikleriyle insanı içine çekiyorlar.
Türkiye’de giderek tekdüzeleşen, algoritmalarla şekillenen müzik ortamında böyle üretimlere denk gelmek çok kıymetli. Mojave bu döngüyü kıran gruplardan biri. Ne yapmak istediklerini biliyorlar, bunu zorlamadan, sadece içlerinden geldiği gibi yapıyorlar. Tam da bu yüzden bu albüm, bu konser ve bu grup uzun süre hafızamda kalacak.
Yolları açık olsun. Gerçekten çok değerli bir şey yapıyorlar ve bu değerin karşılık bulmasını tüm kalbimle diliyorum. Bize böyle bir gece yaşattıkları için içten bir teşekkürle bitirmek istiyorum: İyi ki varsınız Mojave.
