New Yorklu grubun yeni albümü, uzun bir aradan sonra yeniden kendi şehirlerinde kaydedilmesi ve grubun klasik post-punk sound’unun daha farklı prodüksiyonlarla bir araya gelmesiyle dikkat çekiyor.
2022 tarihli The Other Side Of Make-Believe’in ardından gelen albümün prodüktörlüğünü Andrew Wyatt üstlendi. Grubun uzun süredir turne kadrosunda yer alan Brad Truax da bu kez bas partilerinin yazım sürecine dahil oldu. Böylece This Mirror Weighs a Ton, Interpol’ün on yılı aşkın süredir New York’ta kaydettiği ilk albüm oldu.
Paul Banks, Daniel Kessler ve Sam Fogarino’dan oluşan grup, albümün hazırlık sürecinde şarkıları mümkün olduğunca aynı odada ve yüksek sesle çalarak geliştirmek istediklerini belirtmişti. Banks, daha önce NME‘ye yaptığı açıklamada yeni albümü hazırlarken temel yaklaşımlarının “Bu sefer gerçekten önemli bir şey yapalım” düşüncesi olduğunu söylemişti.
Albümün açılışını yapan This Mirror Weighs a Ton‘da Banks’e eşi Juliet Seger geri vokallerde eşlik ediyor. Daha önce yayımlanan See Out Loud ise Interpol’ün bilinen post-punk çizgisine daha yakın duran şarkılardan biri.
Iron City yapay zekâ ve teknolojinin yarattığı yabancılaşmaya odaklanırken, Wounded Soldier savaş görüntülerinin sürekli dolaşımda olduğu bir dönemi ele alıyor. Wings On Fire ise albümün daha doğrudan ve yüksek tempolu parçaları arasında yer alıyor.
This Mirror Weighs a Ton‘un ikinci yarısında Interpol’ün alışılmış sound’unun dışına çıktığı bölümler de bulunuyor. So Rides The Reindeer elektronik ritimler, el çırpmaları ve akustik gitarları bir araya getirirken, Wake Up funk ve Talking Heads etkileri taşıyan bir yapıya yöneliyor. Enemy ise piyano ağırlıklı ve daha sakin bir düzenlemeye sahip.
Paul Banks albümü daha önce “no-skips” yani baştan sona dinlenmesi amaçlanan bir çalışma olarak tanımlamıştı.
This Mirror Weighs a Ton, grubun son yıllardaki en bütünlüklü ve deneysel çalışmalarından biri ve Interpol’ün Antics‘ten bu yana en istikrarlı albümü olabilir.
