Pop müzik denince akla önce aşk, sonra dekor gelir. Toplum ise genellikle fonda kalır. Mabel Matiz, “Gök Mavi” ile bu dengeyi tek bir hamlede bozuyor ve bize soruyor: “Pop müzisyenleri konuşamaz mı sandınız?”
Mabel Matiz’in bugün yayınlanan yeni teklisi Gök Mavi, ne söylendiğinden çok nasıl söylendiğinin önceliklendirildiği Türk pop müziği denkleminde zihin açıcı bir kırılma yaratıyor. Gök Mavi, yapısal olarak Mabel’in önceki işlerinden çok farklı bir noktada değil. Tonal bir şarkı, yine melodik merkezli, yine ince işlenmiş bir vokal dramaturjiye sahip. Ancak bu kez hikâye başka bir yerden kuruluyor. Sözlerin taşıdığı yük, şarkının melodik iskeletinin çok önüne geçiyor ve politikleşiyor. Fakat bu politik söylem slogancı ya da didaktik bir dilde değil. Tam aksine yalın, içten ve şiirsel bir çizgide ilerliyor.
İlk bölümde geçen “Beyazıt’ta yıkılır bir barikat. Geliyor devrim, annem, uyuma kalk” dizesiyle açılan şarkı, daha ilk saniyelerde meselesini saklamıyor. Şarkının müzikal dokusu da bu bağlamı destekliyor. Şarkı; Beyazıt’tan Vişnelik’e kadar, Türkiye’nin protesto haritasını dizelere çeviriyor. Ancak Matiz, bu göndermeleri anekdot düzeyinde bırakmıyor. Aksine, şarkı boyunca politik olanla bireysel olanı iç içe geçiriyor.
Sanatçı, şarkıda bilinçli bir biçimde Batı merkezli pop kodlarını minimize ederek, Anadolu rock geleneğine yakın duran bir formu tercih ediyor. Anadolu rock geleneğini çağrıştıran gitar dokunuşları ve 70’ler sonu protest rock’ına göz kırpan armonik geçişlerle birlikte şarkı hem nostaljiye yaslanmadan geçmişle bağ kuruyor hem de güncelliğini korumayı başarıyor. Bu tercih, Gök Mavi’yi “bir popçunun politikleşme denemesi” olmaktan çıkarıp, türsel bir yeniden tartışmaya açıyor.
Mabel Matiz’in kariyerinde bugüne kadar pek çok kimlik kırılması yaşandı. Ancak Gök Mavi, onun sesini bu kadar kolektif, bu kadar politik bir bağlamda duyduğumuz en güçlü örneklerden biri. Bu yönüyle Matiz, bugünün sessizleşen pop sahnesi içinde yeni bir alan açmaya çalışıyor. Gök Mavi’nin belki de en dikkat çekici yanı, “riskli” hiçbir yeri törpülememesi. Ay yıldızı alnına çizen bir sesin, ülkenin menfaatini ilgilendiren bir olaydaki çizgisini de kalın bir kalem ve kıpkırmızı bir renk ile çizmesi oldukça kıymetli.
